Pojęcie stylu architektonicznego

Styl architektoniczny można zdefiniować jako zespół pewnych charakterystycznych cech formalnych, podzielonych na odrębne kategorie oraz odnoszących się do architektury różnych budowli. Dany styl może posiadać zasięg międzynarodowy, bądź też regionalny. Styl architektoniczny jest charakterystyczny dla danego budynku. Odpowiada ona za charakter budynku, stanowiąc jego cechy rozpoznawcze. Możemy wyróżnić różne style i odmienne rozwiązania architektoniczne zastosowane podczas wznoszenia konkretnych budowli, w zależności od panującej kultury, możliwości techniki budowlanej, a także od etapu rozwoju architektury.

Jednym z najbardziej popularnym sposobów/kryteriów podziału poszczególnych stylów architektonicznych są epoki, w których powstawały. Jest to jednak dosyć nieścisłe i bardzo uproszczone różnicowanie. Na tej podstawie możemy wyróżnić kolejno, następujące style: klasyczny grecki, klasyczny rzymski, bizantyjski, romański, gotycki, renesansowy, barokowy, klasycystyczny, romantyczny, secesyjny, ekspresjonistyczny oraz konstruktywistyczno-funkcjonalistyczny. Zgodnie z tym podziałem, poszczególne style miały charakter historyczny i stanowiły grupę cech kolejnych epok, a nie style rozumiane w sensie ścisłym. Stylem architektonicznym można jednak również określić subiektywny, indywidulany styl danego architekta, bądź też tak zwany język form specyficzny dla danego okresu.

Nawet współcześnie pojęcie stylu architektonicznego wciąż jest dosyć niejednoznaczne i może być rozpatrywane na różnych sposoby oraz w odmiennych kategoriach.